Category: آیت الله سعادت پرور(ره)

پیروى از انبیاء و اولیای الهى

اى عزیزان من! چون به این‏ اندیشه پا فشارى نمودید و به قدر استعداد خود به خدا آشنائى پیدا نمودید، خواهید فهمید (در هر اندازه از معرفت خدا باشید) بالاتر از شما باید موجود باشد (زیرا درک می کنید مطالبى را، ولى بطور ناقص، یا آنکه چیزى را درک می کنید و چیزى را نمی دانید) تا نواقص و ندانسته‏ هایتان را به شما بگوید، خداوند هم طبیبى کامل و آشنائى مقرب را در میان خلائق گذارده تا رفع امراض و دردهاى بشر را بنماید تا کسى نگوید نمی دانستم. آن‏ها کیانند؟ انبیاى گرام و اولیاى عظام (ع) وابستگان به حق یا به منبع وحى [می باشند].pah1

 اى عزیزان من! باید پس از شناسائى ایشان ( انبیا، و اولیاء علیهم السلام ) سرپیچى از فرامین آنان را کنار گذاشته و به گفتار و اعمال و رفتارشان عمل نمایید تا طریق فطرت [را] که خود شناسى و خداشناسى است پیموده باشید.

اى عزیزان من! هر چه براى بشر از سعادت دنیوى و اخروى و ملکوتى به‏ دست می آید، از این راه است. دست از دامانشان بر مدارید

پند نامه سعادت، ص: ۲۴

هر قدرى استعداد شناسائى دارید با خدا آشنا شوید

اى عزیزان من! شناسائى خداوند به قدر نفوس مخلوقات است. باید بکوشید به هر قدرى استعداد شناسائى دارید با خدا آشنا شوید.

اى عزیزان من! اگر خدا جل و عزّ را بی علم و ادراک و استدلال بخواهید بدانید و بى شهود بشناسید، به گمراهى مبتلا شوید، زیرا شیطان و نفس دست از شما بر نمی‏دارند.pahlevani

اى عزیزان من! زندگى شما باید بر پاى خدا شناسى باشد تا شب و روز خود را بر این پایه بگذرانید.

ادامه نوشته

استقامت و پایدارى در امور

حجه الحق حاج شیخ علی سعادت پرور (رض) :

اى عزیزان من! استقامت و پایدارى در امور را مرکب هر امرى قرار دهید، تا آن مرکب به زیر پاى شما است به منزل خواهید رسید و الا با پاى لنگ کجا می‏توان در امور دنیوى و اخروى به منزل رسید.

اى عزیزان من! هرچه امر و مقصد بزرگ‏تر و شریف‏تر باشد، استقامت در آن باید بیشتر باشد.

اى عزیزان من! آن وقتى که به امرى از امور دنیوى و اخروى و معنوى موفق شدید، بدانید که خداوند شما را موفق کرده، چون استقامت ورزیدید از خداوند هم کمک میرسد و اگر استقامت نورزیدید گویا به خداوند عملا گفته ‏اید؛ این چیزى که به ما داده‏ اى نمی خواهیم.s1

ادامه نوشته

به جایی می رسید که ملائکه حیران شما گردند

آیت الله علی پهلوانی تهرانی (سعادت پرور):

شخص غیر روحانی اگر هوا پرست شود یا اطاعت شیطان کند ضرر به خودش می رساند؛ ولی شخص روحانی ضررش به یک معنی به جامعه می رسد و لو این که به معنی دیگر هوا پرستی ضررش به تمام عوالم – بشر و موجودات دیگر می رسد.pahlavani-10

  •  در عبادت مقید باشید به کیف آن نه کم.
  • در هر عمل عبادی که انجام می دهید توجه داشته باشید چه می گویید و با چه کسی سخن می گویید.
  •  عبادات ظاهری هر چند که انسان را از کارهای ناشایسته باز می دارد. ولی اگر خلوص آنها زیاده گردد، تقرب زیادتر گردد و می تواند شما را به عبودیت رساند.
  •   اخلاص در اعمال را در پیشانی هر عملی قرار دهید. اگر عمری بی خلوص اعمال خود را انجام دهید، مثل حیوانی هستید که برای روغن کشی شب و روز دور خود بچرخد، اما راهی طی نکرده باشد.
  • باید بدانید این جهان جز خواب و خور و اعمال دیگر شبیه آنها بیش نیست، اما اگر از این خواب و خور نتیجه گیری کنید، به جایی می رسید که ملائکه حیران شما گردند و عالم به فرمان شما آیند.
  •  از افراط و تفریط در امور بپرهیزید. به قدری که احتیاج به خواب دارید خواب بروید؛ نه بیداری زیاد بکشید که از تمام امور شایسته اخروی و یا دنیوی بمانید و نه زیاد بخوابید که از مهم باز مانید، بلکه بر طبق نظری که خداوند به وسیله سفرایش معین فرموده عمل کنید.

توجه به کشف و کرامات باعث انحراف

آیت الله علی پهلوانی تهرانی (سعادت پرور):

اگر عارفی توجه به کشف و کرامات داشته باشد، این خودش باعث انحراف است. عارف واقعی کسی است که به کشف کرامات دل نبندد و آن را برای خودش حدی نداند. عارف واقعی نظر و دیدش بالاتر از کسی است که یک سری ریاضت‏هایی را به نفس می‏دهد تا به جایی برسد که مثلا اسرار باطنی مردم را بفهمد. اگر اینچنین باشد، نشانه این است که آن شخص به هدف نرسیده است. سالکی که هدفش بلند است و نهایت مسیرش خداست، کشف و کرامات را دام و دانه‏ای می‏داند که برای مرغان راه ریخته‏ اند؛ لذا ایشان در همان منطق‏ الطیرشان که از اولین کتاب‏هایی بود که در جلسات شرح می‏کردند، وقتی به داستان سیمرغ و رسیدن به قله قاف می‏رسیدند، به شرح توصیه‏ های هدهد به مرغان می‏ پرداختند و می‏ فرمودند: در راه- راه رسیدن به حقایق دینی و قله معرفت- کتل‏ها، موانع و مشکلات و رهزن‏ها هست. یکی از همین رهزن‏ها «کشف‏ و کرامات» و توجه به این گونه امور است. pah1

از مرحوم سیدعلی قاضی نقل شده که از ایشان کشف و کرامات خواستند، فرموده بودند: «عالم همه کرامت است» یا «دنیا جزو کشف و کرامت چیزی نیست دنبال چه می‏گردید؟» مرحوم قاضی بر این گونه امور تحفظ داشتند. می‏دانید که مرحوم قاضی «طی ‏الارض» داشتند و افرادی مکرر این را دیده بودند ولی هر بار از ایشان از این موارد سؤال می‏ شد، با یک لطایف الحیلی از کنارش می‏گذشتند تا کسی به این امر چندان بها ندهد و این قبیل امور را برای خودش هدف اساسی در عرفان نداند.بله، رفتن به آن مسیر، همه چیز به دنبال خودش می‏آورد، ولی اگر کسی بخواهد به خاطر کشف و کرامات به عرفان رو کند، در حقیقت‏گویی همان امور را مورد پرستش قرار داده است. یا مثل کسی که خدا را وسیله رسیدن به مال و مقام قرار داده است. طالب عرفان باید این حجاب‏ها را کنار بگذارد. لذاست که می‏بینیم عرفای حقیقی ما به کشف و کرامات چندان بها نداده و نمی‏دهند، گرچه فعل آنها بیرون از کشف و کرامات هم نیست

Ver peliculas online